Lemoncraft - 2 grudnia

Czy wiecie, że 2 grudnia zbliża się szybkim krokiem? 

Poza warsztatami, przygotowaliśmy dla Was mnóstwo innych atrakcji oraz niespodzianek. 

Dziś zdradzimy pierwszą z nich :-)
2 grudnia, będziecie mogli spotkać u nas kogoś bardzo wyjątkowego i przyznam się, że to jest niczym przyjazd Świętego Mikołaja!!!! 

Jeśli chcecie popatrzeć jak pracuje i scrapuje Emilia Sieradzan, jeśli chcecie przekonać się jak ciepłą i sympatyczną jest osobą, to koniecznie wpadnijcie do nas na make&take, które poprowadzi w pracowni Hobby Place, już dziś zapraszamy Was serdecznie.

 Zapraszam a imieniu właścicielki Ani Zaprzelskiej - Brises :)

Patriotyczny wianek?

Dziś w  dzień Święta Niepodległości na naszych domach zostały wywieszone flagi.

Ja dodatkowo zrobiłam wianek w narodowych barwach biało-czerwony z dodatkiem koloru siwego.

Pewnie zdziwicie dlaczego dodałam jeszcze siwy kolor już wyjaśniam- otóż mój dom jest w barwach biało-czerwono-siwych. Wianek zatem jest nie tylko dekoracją z okazji Święta ale też dekoracją drzwi. 

 Materiały zbierałam do niego już jakiś czas bowiem nie łatwo było mi znaleźć kwiaty w kolorze siwym (w naturze raczej nie występują). Jako pierwsze zakupiłam siwe róże, które okazały się być za wysokimi do mojego wianka.

 Długo myślałam co z nimi zrobić i pierwsza myśl okazała się najlepsza -rozebrać jedną różę i zobaczyć czy uda mi się zrobić nowy (inny) kwiatek.

 I faktycznie wyszedł w miarę płaski duży kwiatek (nawet dwa), które wraz z innymi zebranymi kwiatkami i listkami postanowiłam wykorzystać do wianka.

Zdjęcia poniższe zrobiłam podczas klejenia wianka - widać czerwone i siwe hortensje oraz czerwony oset.

 Wstępnie wianek wyglądał tak jak na zdjęciu poniżej ale znalazłam jeszcze w moich zasobach świątecznych srebrne dodatki i dołożyłam je.

 Ostatecznie wianek wyglądał tak:

Bardzo mi się wianek spodobał. Mam nadzieję że i Wy lubicie wianki.

Życzę udanego Dnia Niepodległości.

VI dywan kwiatowy.

W tym roku kompozycja z tulipanowych kwiatów dedykowana była słynnemu kryptologowi wywodzącemu się z Bydgoszczy - Marianowi Rejewskiemu. Był on współtwórcą emigmy.

 

W namiocie wystawowym nie zabrakło  ekspozycji z tulipanami. Poniżej kilka zdjęć z podpisanymi odmianami.

 Exotic sun.

 Prins Willem Aleksander - to pewnie na cześć hollenderskiego księcia.

 Gorilla.

 Orange Prinses.

 Hermitage.

 Petit coat.

 Double rapsody.

  Virichic.

Copex.

Dywan w tym roku wyjątkowo szybko nie dotrwał do końca. Już w sobotę został zdemolowany. Zostało to skomentowane, no i jest dylemat co z tym zrobić. Jak zwykle głosów, opinii jest wiele. Moim zdaniem aby pogodzić interesy wszystkich należało by, na czas imprezy dywan ogrodzić. Tabliczki z prośbą o nie deptanie nic nie dadzą (bo brakuje niektórym ludziom wyobraźni i zrozumienia dla pracy innych). Uważam, że po zakończeniu imprezy w niedzielę powinno się zorganizować oficjalne demolowanie dywanu - rzucanie kwiatami, chodzenie po nim. Jest to impreza promująca miasto i skoro została zaplanowana na dwa dni, to dwa dni dywan powinien być udostępniony dla odwiedzających w całej okazałości. Nie znam innego miasta  w Polsce, które organizuje podobną imprezę. W Brukseli co dwa lata na Rynku Głównym usypywany jest również dywan tematyczny z begonii. Teren jest ogrodzony i nikt nie buntuje się przeciwko ogrodzeniom.

Hit prezentowy - dla nastolatki i nie tylko.

Jestem pod dużym wrażeniem jednego z prezentów jakie otrzymała już moja starsza córka Oliwia. Wiadomo, że otrzymywanie prezentów świątecznych rozpoczyna się w naszym regionie  6 grudnia. Przybywa wtedy Mikołaj i zostawia w czystych butach drobne prezenty (jest to jedyna okazja w roku  by dzieci bez grymaszenia zatroszczyły się o swoje obuwie). Potem następują różne spotkania gwiazdkowe, choinkowe, opłatkowe w pracy rodziców - zakrapiane oczywiście prezentami.

Dziś u Oliwki była impreza nr 3 - czyli klasowa Wigilia z wymianą prezentów pomiędzy uczniami.
Oliwka otrzymała prezent z listy życzeń :)))

Jest to bestseller (niedawno tłumaczyliśmy właśnie córce co znaczy słowo bestseller). Jest to zeszyt do tworzenia - niektóre zadania zostały wykonane natychmiast w szkole :)

  

 

Nie jestem pierwszą, która zachwyciła się tym dziennikiem ale dopiero mając go w rękach oraz zachwyt mojej Oliwki zwróciły na niego uwagę. Pisała o nim już we wrześniu Mała Ichi,
po niej mrumru.
Niektóre zadania  Oliwka robiła po powrocie do domu :)))

 

Inne czekają na swoją kolej...

 czekają na wenę...

 czekają na okazję ....

 czekają na odpowiedni moment ...

Jeżeli nie macie jeszcze pomysłu na prezent dla nastolatki - pędźcie do księgarni. ja go szczerze polecam. Może być to swego rodzaju wstęp do  art journalingu ;)

Myślę, że będzie to też w Polsce bestseller - w szkole istne szaleństwo Dziennikowe.
Na Facebooku też- działa tam Fan page "Zniszcz ten dziennik".

Szczerze polecam.

Wspomnień czar.

Ten weekend nastraja nas w szczególny sposób. Czcimy pamięć tych których już nie ma z nami - tych których mieliśmy okazję spotkać w swoim życiu. Wspominamy także naszych przodków bez, których nas by tutaj w realnym i wirtualnym świecie by nie było.
Poniżej przedstawiam Wam tylko kilka zdjęć moich przodków.

Agnieszka i Stanisław Kuchcińscy (zdjęcie wyk.ok. roku 1917-9).

Rodzina Kuchcińskich (zdjęcie wykonano ok. roku 1935-37).

Zdjęcie to wykonano z okazji 50-lecia pożycia małżeńskiego Teresy i Jakuba Kuchcińskich (w środku). Na zdjęciu są ich dzieci i wnuki (nie wszystkie). Od lewej stoi Piotr Kuchciński, NN, Graczyk, Helena Kuchcińska (wyszła za mąż za B. Piniarskiego), Agnieszka Kuchcińska (żona Stanisława - również na zdjęciu powyżej), Anna Kuchcińska (żona Piotra), NN, mąż Rozalii, żona Michała,
stoją 3 kobiety górny rząd NN, Cecylia Kuchcińska, NN
siedzą od lewej : Bronisława Graczyk (Kuchcińska), Stanisław Kuchciński, Teresa Kuchcińska, Jakub Kuchciński, Rozalia Kuchcińska, Michał Kuchciński.
siedzą rząd na dole dzieci : NN, Edward Kuchciński, Urszula Kuchcińska, NN,NN,NN,NN
Prawdopodobnie NN to dzieci Rozalii i  jej męża (7 dzieci) oraz Michała i jego żony (2 synów) .

Rodzina Agnieszki i Stanisława Kuchcińskich.

Od lewej stoją: Cecylia, Helena, Dionizy
Rząd dolny : Urszula :), Agnieszka, Edward, Stanisław, Zygmunt.
Zdjęcie wykonane ok 1935 r - prawdopodobnie z okazji komunii św. Zygmunta - stoi ze świecą w ręku.

Rodzina Nowickich.

Od lewej siedzą Agnieszka, Józef, Stanisława.
Sylwester, ?, Józef, Zenon :), ?
? - nosili imiona Wincenty i Bernard.

Kazimiera i Wacław Gapscy (zdjęcie wykonano 1944r.)

Rodzina Ziętara i Gapscy (zdjęcie wykonano ok. 1952-3 r.)

Od lewej stoją Ziętara: Barbara, Władysław, Zdzisława, Wacław, Teresa
Siedzą od lewej Wacław Gapski, Waldemara Gapska, Kazimiera Gapska (Ziętara), Marianna i Jan Ziętara.
Trzy dziewczynki na dole na kolanach Leonarda Gapska, Jadwiga Gapska :), Alicja Gapska.

To najbardziej intrygujące zdjęcie w naszym posiadaniu. Nie wiemy kim były te śliczne dziewczyny. Zdjęcie wykonano w Zakładzie fotograficznym Czerniacz w Bydgoszczy ul. Gdańska 152.
Jeżeli ktoś rozpoznaje te urodziwe panny proszę o informacje.
Miłego wieczoru - bardzo refleksyjnego. 

Nie do wiary.

Nie do wiary - najnowsze znalezisko.
Kto poda magiczną liczbę?
Na naszej działce same skarby - węgiel brunatny, podkowy, grzyby.

 Dziwimy się  sami wielce - w miejscu w którym wyrosły grzyby w ubiegłym roku ziemia była przekopywana. Więcej już chyba grzybów nie znajdziemy. 
Dziękuję wszystkim zaglądającym za odwiedziny.  Liczby na liczniku wskazują, że sporo osób do mnie zagląda :)